Heijan - Bahane Şarkı Sözleri

 Heijan - Bahane Şarkı Sözleri

Çok yara aldım ben sevdiklerimden,

Ne çok düşenler oldu, gördün mü bu gözlerimden benim?

Vazgeçtim hayal ve dileklerimden,

Bi gün kabul olsa bile duam; çok yorgunum ben.

Ne sana ne bana yar olur bu mahalle,

Bi gün düşer tetik, cinnet olur bahane.

İnan ayakta durmaya mecalim yok artık,

Ölüm belki kurtuluştur, çare olur bu hâle.

Nasıl büyüdük, hatırlamışsın anne bizi?

Pantolonda yama, her yanımda vardı yara bere.

Kayıplarla terbiye edilmiş, korkutulmuş hatıralarım,

Yol iz bilmez otogarda bi aile.

Bahane bunlar, hepsi bahane,

Sil gözünü, ayakta kal; yıkılmak da ihanet.

Devam et, koş üstüne korkuların,

Başarmak mı, mutlu olmak mı, ölene dek devam et. (x2)

Ne ben anlatabildim ne onlar anladılar,

Ne âşık olabildim ne de sevildim delice.

Hâlâ pencerende her şafakta beni bekle,

İki elim kan içinde olsa bile söz, gelicem.

Adını sordular, söylemedim hiç kimseye,

Bi sır gibiydin, saklı kaldın hep içimde.

Senden uzaklarda, caddelerde, sokaklarda,

Ne şarkılar yazdım, yaşlar akarken gözümden.

Bahane bunlar, hepsi bahane,

Sil gözünü, ayakta kal; yıkılmak da ihanet.

Devam et, koş üstüne korkuların,

Başarmak mı, mutlu olmak mı, ölene dek devam et. (x2)