Heijan - Hasbihal Şarkı Sözleri

 Heijan - Hasbihal Şarkı Sözleri

Bana kapı açılmıştı 18’imde,

Gözü kara, deli dolu bi çocuk idim.

Mahallenin ortasında dolanırdım berduş,

Hiç kimseyi tınlamayan bi deli gibi.

O zamanlar illegaldi, pasta kovalardım her gün,

Yatıyordum parkta.

Gayrimeşru fitnes kovalardı, amcası yakalasa…

Demirkapı Karakolu’nda sabahlıyordum.

19’da tanımıştı memleket,

Kovalayan amcalar artık resim çekiniyordu.

Diyolardı: “Ettin bizi etiket, nerden esti bu, mu rap?”

Ben de buna bayılıyordum.

Çavoyla da tanışmıştım bi gecenin köründe,

Güngören içinde, tam o parkın önünde.

İnan, yine ben o gece sabahlıyordum.

Büyümüştü bi bataklık içinde,

15’inde mermi sokaklarda dolanıyordu.

İnan bana, tozu kalktı sadece,

O zaman da elmas gibi parıl parıl parlıyordu.

Boşa kurşun atmam, her yaptığım oldu,

Bana keko diyenlere bakın neler oldu.

Giydiklerim, dediklerim hepsi moda oldu,

Onlar hepsi burjuvaydı, şimdi sokak oldu.

Benim hayatım bu, bi gecede değişti,

Yalnızları oynuyordum, milyonlara eriştim.

Şöhret oldu basamak, bunu kendim seçtim,

Mahallede kalsaydım, sonumuz da hapisti.

Benim hayatım bu, bi gecede değişti,

Çamurlu ayakkabımla halılardan geçtim.

Şöhret oldu basamak, bunu kendim seçtim,

Size sokaklardan gerçeği getirdim.

Bana gurbet oldu koca bu İstanbul,

Bi başıma savaştım, bin defa vuruldum.

Rüzgar esip durdu, her yöne savruldum,

Ne bi yuva kurdum ne de hiç duruldum.

21’de ünlü ama yoksul,

Ne ailem ne de dostum dediklerim yoktu.

İntihara meyilli, sonu sanki belirli,

Bi köşede insanları oturmuş da seyrediyordum.

Size serilirken o kırmızı halılar,

Ben geceyi geçirecek yer arıyordum.

Fotoğraf çekerken insanlar benimle,

Cebimde beş kuruşu hatırlıyordum.

23’te Şirinevler Meydan,

Ben Muti’yle bi sokağın ortasında durdum.

Yüzünde tebessüm, mutlu ama yorgun,

Gördüğümde onu sanki hep tanıyordum.

Çürümüş biriydim, hiç bi çare yoktu,

Hep yanımda durdu, inan sırtım oldu.

Yürüdük bi yolda, neler neler oldu,

Bize bizden başkaları hep bi düşman oldu.

Bizim gibi büyüyene, o sokakta yürüyene,

Anlatamam bilmeyene, anlayamaz farkı.

Bu yüzden de çalmayacak,

Bi gün beni anlayacak.

O zaman kelepçe değil, ödül olur hakkım.

Beni anlaman zor, yaşamadın oğlum,

Ben o şöhret dediğine 18’de buldum.

O zaman çocuktum, şimdi 30 oldum,

Yaşadım, yoruldum ama dimdik durdum.

Benim hayatım bu, bi gecede değişti,

Yalnızları oynuyordum, milyonlara eriştim.

Şöhret oldu basamak, bunu kendim seçtim,

Mahallede kalsaydım, sonumuz da hapisti.

Benim hayatım bu, bi gecede değişti,

Çamurlu ayakkabımla halılardan geçtim.

Şöhret oldu basamak, bunu kendim seçtim,

Size sokaklardan gerçeği getirdim.