Nikbinler - İnsan Sözleri

 Nikbinler - İnsan Şarkı Sözleri

Bir ses arıyorum:

Duyulmamış, adı konmamış.

Her sabah kapımı çalan telaş,

beni bir yere çağırıyor ama

hiç bir adres bırakmıyor ardında...

Ben,

aynı sofrada oturmuş,

aynı ekmeği paylaşmış insanların,

birbirini tanımaz hâle gelişini gördüm.

Yüzler aynı kaldı ama bakışlar eksildi.

Bütün kitaplar açık.

Bütün cümleler okunmuş ama

yine de kimse suskunluğun anlamını bilmiyor.

Biliyor musun? En ağır yük...

Omuzlar da değil:

Unutmaya Zorlanan Hafıza'dadır.

Bi damarın titreyişiyle:

dünya yerinden oynayabilir.

Bi çocuğun gülüşüyle:

bütün savaşlar durabilir.

Ama biz her seferinde,  

yanlış tarafa bakıyoruz.

Sorular çoğaldıkça cevaplar küçülüyor.

Ve ben bir gün bütün zincirlerin,

kendi kendine paslanacağını biliyorum.

O güne dek!

Söyleyecek sözüm tek:

İnsan olmak, yarasıyla yaşamayı bilmek demektir.